Türk Edebiyatı'nın En Gizemli Şiiri

Türk edebiyatın da aşk deyince akla gelen en güzel şairlerden birisi de Cemal Süreyya'dır elbette. 1931 yılında Erzurum'da orta halli bir ailenin çocuğu olarak hayata başlamıştır. Asıl ismi Cemalettin Seber'i edebi hayatında kullanmayı tercih etmemiştir. Çok erken yaşlarda annesini kaybetti. Hatta bir söyleşisinde edebiyata yönelmesinin en büyük sebebinin annesi olduğundan şu sözlerle bahseder ;

 "Belki beni edebiyata götüren bir sürü neden vardır. Ama bir keskin neden ararsam bunu annemde bulduğumu söyleyebilirim."

Eşi Seniha hanım ilk aşkıdır. Seniha'ya aşkı ortaokul yıllarından başlar. Yazdığı ilk şirii Kızıl Mısralar Seniha'nın kızıl saçlarından gelmektedir. Ve ilk evliliğini de Seniha ile yapar. Mükemmel bir aşk evliliği yapmışlardır. Birbirlerine hitap şekilleri bile herkesden farklıdır. Süreyya Seniha'ya “gibisi olmayan yar” der, Seniha da ona “gibisi olmayan bir adam” diye karşılık verir. Bu mükemmel hikaye Seniha'nın hamile kalması ile kesintiye uğrayacak ve o meşhur "Üvercinka" şiirinin yazılmasını sağlayacak hikaye yaşanacaktır. Seniha hamile iken Süreyya  bir arkadaş toplantısında genç bir kız ile tanışır. Kızın duruşu, gülüşü, bakışları aklını başından alır. İçinde bulunduğu boşluktan da olacak ki aralarında tutkulu bir aşk başlar.Mevsimlerce süren bu rüya Süreyya'da büyük izler bırkacaktır. Her güzel rüyada olduğu gibi bu rüyada bitecektir. Seniha'nın doğumu yaklaşmıştır. Büyük şair bir karar vermek zorundadır artık. Üvercinka ile gidip ilk aşkını yüz üstü bırakmak istemez. Kavurucu bir Ağustos günü, içi yana yana ayrılık kararı alır. Bir dize dökülür ağzından ;

" Acıların adını Ağustos Koymalılar..."

Bu kaybın ardından soyadında bulunan bir harfi çıkartır. Süreya olarak devam eder yazılarına. 1990 yılında Cemal Süreya olarak göz yumar hayata. 58 yıllık yaşamını boyunca Üvercinka'nın gerçekten kim olduğunu hiç kimse öğrenememiştir. Bu şiir Türk edebiyat tarihininen gizemli şiirleri arasında yerini almıştır. Gizemli bir yasak aşkın şiiri....   ÜVERCİNKA Böylece bir kere daha boynunlayız sayılı yerlerinden En uzun boynun bu senin dayanmaya ya da umudu kesmemeye Laleli’den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız Birden nasıl oluyor sen yüreğimi elliyorsun Ama nasıl oluyor sen yüreğimi eller ellemez Sevişmek bir kere daha yürürlüğe giriyor Bütün kara parçalarında Afrika dahil Aydınca düşünmeyi iyi biliyorsun eksik olma Yatakta yatmayı bildiğin kadar Sayın Tanrıya kalırsa seninle yatmak günah, daha neler Boşunaymış gibi bunca uzaması saçlarının Ben böyle canlı saç görmedim ömrümde Her telinin içinde ayrı bir kalp çarpıyor Bütün kara parçaları için Afrika dahil Senin bir havan var beni asıl saran o Onunla daha bir değere biniyor soluk almak Sabahları acıktığı için haklı Gününü kazanıp kurtardı diye güzel Birçok çiçek adları gibi güzel En tanınmış kırmızılarla açan Bütün kara parçalarında Afrika dahil Birlikte mısralar düşünüyoruz ama iyi ama kötü Boynun diyorum boynunu benim kadar kimse değerlendiremez Bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek İki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar Böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar Zaten bizi her gün sabahtan akşama kadar kurşuna diziyorlar Bütün kara parçalarında Afrika dahil Burda senin cesaretinden laf açmanın tam da sırası Kalabalık caddelerde hürlüğün şarkısına katılırkenki Padişah gibi cesaretti o, alımlı değme kadında yok Aklıma kadeh tutuşların geliyor Çiçek Pasajında akşamüstleri Asıl yoksulluk ondan sonra başlıyor Bütün kara parçalarında Afrika hariç değil