Hayvan Fobisi Nasıl Yenilir?

Bu yazıyı 18 yıl süren hayvan fobimi yenip, veteriner fakültesi 2.sınıf öğrencisi olarak yazıyorum. Öncelikle sizlere kısaca hikayemden bahsetmek isterim. Sonrasında hayvan fobisi nasıl yenilir bunları konuşalım. Fobiler konusunda ailenin de çok büyük etkisinin olduğunu düşüyorum. Bu bir alışkanlıktır en nihayetinde. Bir hayvana dokunabilme, hayvan sevebilme aşılandıktan sonra mekanizma karar verir. 18 yıl boyunca sadece civcive dokunabilmekle yetinmiştim. 18 yaşıma geldiğimde -ki bu zamana kadar bu fobiyle sokaktan geçmek bile çok zordu- kediye dokunma isteği uyandı içimde. Bu bir ilk olacaktı. Arkadaşlarımı topladım ve ilk gün başarısız sonuçlandı. Bu böyle birkaç gün gitti. En son gücümü topladığımda kedinin sırtına parmak uçlarımla dokunup sıçramıştım. İlk defa bir kediye dokunmuştum ve bu benim için inanılmaz bir deneyimdi. Bir müddet bana yetti bu dokunuşum. Daha cesaret edemedim. 1 yıl kadar sonra (annemden habersiz) evimize bir kedi aldık, minnacık bir kedi. El kadar şeyden, yatağa çıkacak kadar korkuyordum. Tam ona dokunmaya başlamıştım ki bu minik arkadaşımız, annem istemediğinden, 1 gün bile dolmadan evimizden ayrılmak zorunda kaldı. O evden gittikten sonra günde 1-2 saat dışarıya kedi sevmeye gitmeye başladım. Bu süreçte bazı hastalıklarım oldu ve YKS konusunda sıkıntılar çekmeye başladım. Bu yüzden de psikolojik olarak çöktüğüm bir dönemdi. Bu dönem sayesinde annemi köpek sahiplenmeye ikna ettik. Ama bir dipnot bırakmak istiyorum: Daha önce hiç köpeğe dokunmamıştım. Köpeğimizi sahiplendikten sonra hayatım çok daha farklı oldu. Hayvanlara karşı bakış açım değişti. Kendimde keşfedemediğim bir hayvan sevgisi açığa çıktı ve bu benim hayatımı oluşturan Veteriner Fakültesini seçmeme kadar gitti. Evet bütün bunlar eve gelen bebek köpek sayesinde oldu. O eve geldikten sonra ona karşı olan sorumluluklarım beni ona yaklaştırdı. Ne kadar korkarsam korkayım, o bir candı ve benim o cana sahip çıkmam gerekiyordu. Zamanla başka köpekleri de sevmeye başladım ve hayatımın onları sevmekle yeşerdiğini fark ettim. Daha doğrusu kendimi fark ettim. Şimdi hayvan fobisi nasıl yenilir onu konuşalım:

• Kendinizi direkt olarak kocaman saldırgan bir köpeğin önüne atmayın, fobiyle yüzleşmek dediğimiz şey bu değil. Bizim aşamalarımız küçük ve sağlam olmalı.
• Aynı eve girdiğiniz hayvana alışmanız çok daha kolay ama böyle bir şansınız yoksa huyunu bildiğiniz bir hayvanla tanışarak başlayabilirsiniz. Böylece sizde travma bırakma olasılığı çok daha düşük olur.
• Yolun çok gerisinde görüyorsanız kendinizi, öncelikle gözlem yaparak başlayın derim. Hayvanları izleyin, dokunmadan sadece izleyin. Onlara mama, su götürün. Onlarla alakalı videolar izleyin. Bunlar sizin bilinçaltınız için verimli olacaktır.
• Hayvanlardan korkmayan biri ile alıştırma yaparsanız daha güvende hissedersiniz.

İnanın bana, hayatta size verilebilecek en güzel sevgilerden biri onlarda gelen sevgidir. Denemeye değer...