Cadılar Bayramı'nın Antik Kökenleri

Cadılar Bayramı her sene 31 Ekim'de kutlanılan antik Keltik'lerin Samhain Festivali'nden doğmuş bir gelenektir. Bu festivalde insanlar şenlik ateşi yakar ve ruhları defetmek için çeşitli kostümler giyerlerdi. 8. yüzyılda, Papa 3. Gregory, 1 Kasım'ı tüm azizleri anmaya adamıştır. Bir gün öncesi Azizler Günü Arifesi (All Hallows Eve) daha sonrası ise Cadılar Bayramı (Halloween) olarak bilinirdi. Zamanla Cadılar Bayramı, çocukların kapı kapı dolaşıp şeker topladığı, insanların kabaklara yüz şekli vererek oyduğu, festival düzenlediği, kostüm giydiği ve şeker yediği bir gün haline gelmiştir.

Cadılar Bayramı'nın Antik Kökeni

Cadılar Bayramı'nın kökeni, antik Keltiklerin Samhain festivaline kadar uzanıyor. Daha çok şimdiki İrlanda bölgesi ve kuzey Fransa bölgesinde 2000 sene önce yaşamış Keltler, yeni yıllarını 1 Kasım'da kutlarlardı. Bugün yazın bitişinin habercisi, hasat ve genelde insan ölümü ile bağdaştırılan karanlık, soğuk kışın başlangıcıdır. Keltler, yeni yıldan bir gün önceki geceyi yaşayanlar ve ölüler dünyasının sınırlarının bulanıklaştığına inanırlardı. Ruhların ölümden dünyaya döndüklerine inandıkları 31 Ekim gecesinde Samhain'i kutlarlardı. Sorun yaratmak ve ekinlere zarar vermeye ek olarak, Keltler dünyadışı varlıkların, Druid'ler yani Kelt rahiplerinin geleceği tahmin etmesini kolaylaştırdıklarına inanırlardı. Tamamen değişken doğaya bağlı olan insanlar için bu kehanetler, uzun ve karanlık kış günleri için önemli bir rahatlama kaynaklarıydı. Bu olayı kutlamak için Kelt rahipleri, Keltik tanrılarına hayvanları kurban etmek ve ekinleri yakmak için toplandıkları büyük kutsal şenlik ateşleri inşaa ederlerdi. Kutlama sırasında, Keltler genellikle hayvan kafaları ve derilerinden oluşan kostümler giyer ve birbirlerine fallar anlatırlardı. Kutlama bittiğinde, akşam olmadan söndürdükleri ocak ateşlerini onları gelecek kış boyunca korumaları için kutsal şenlik ateşinden tekrar yakarlardı. Milattan sonra 43 yılına gelindiğinde, Roma İmparatorluğu, Keltik bölgesinin büyük çoğunluğunu fethetmişti. Kelt topraklarını yönettikleri 400 yıl boyunca, Roma kökenli iki festival, geleneksel Kelt Samhain kutlamasıyla birleştirildi. İlki Romalıların vefat edenleri andıkları Ekimin sonlarında bir gün olan Feralia'ydı. İkincisi ise Romalı meyve ağaçlarının, bahçelerin ve meyve bahçelerinin tanrıçası Pomona'yı andıkları gündü. Pomona'nın sembolü elmadır ve bu kutlamanın Samhain'e dahil edilmesi, muhtemelen bugün Cadılar Bayramı'nda uygulanan elma yakalama geleneğini de açıklamaktadır.

Azizler Günü

Milattan sonra 13 Mayıs 609'da Papa 4. Boniface, Roma'daki Pantheon'u tüm Hıristiyan şehitlerin onuruna adadı ve Batı kilisesinde Tüm Şehitler Günü'nün Katolik bayramı oluşturuldu. Papa 3. Gregory daha sonra festivali tüm azizleri ve şehitleri kapsayacak şekilde genişletti ve kutlamayı 13 Mayıs'tan 1 Kasım'a taşıdı.

Cadılar Bayramı'nın Amerika'ya Gelişi

Koloni New England'da katı Protestan inancı olduğundan, Cadılar Bayramı çok kısıtlı bir alanda kutlanıyordu. Cadılar Bayramı Mayland ve güney kolonilerde daha yaygındı. Farklı Avrupalı etnik grupların ve Amerikalı Kızılderililerin inançları ve geleneklerinin etkisiyle, Amerika'ya özel Cadılar Bayramı oluşmaya başladı. İlk kutlamalar, hasat zamanını kutlamak için düzenlenen halka açık "oyun partileri"ni içermekteydi. Komşular ölülerin hikayelerini anlatır, birbirlerine fallarından bahseder, dans eder ve şarkı söylerlerdi. Sömürge Cadılar Bayramı festivalleri de hayalet hikayeleri anlatmak ve her türlü haylazlığı yapmayı içerirdi. 19. yüzyılın ortasına kadar, yıllık sonbahar festivalleri çok yaygındı. Fakat Cadılar Bayramı henüz ülkenin her yerinde kutlanmıyordu. 19. yüzyılın ikinci yarısında Amerika yeni göçmenlerle doluğ taştı. Bu yeni göçmenler, özellikle de "İrlanda'nın Patates Kıtlığı"ndan kaçan milyonlarca Irlandalılar, Cadılar Bayramı'nın ulusal bir şekilde kutlanmasına yardım ettiler.