Bilim adamları, bu cihazı aşırı erken doğan bebekleri kurtarmak için kullanma umuduyla "yapay bir rahim" yarattılar.

Cihaz şimdiye kadar sadece cenin kuzularında test edildi. Sekiz hayvan üzerinde yayınlanan bir araştırma, cihazın çok erken doğan fetüslerin yaklaşık bir ay boyunca normal şekilde gelişmesini sağlamada etkili olduğunu buldu. Nature Communications dergisinde yayınlanan çalışmayı yöneten Philadelphia Çocuk Hastanesi'nde fetal cerrah olan Alan Flake, “Kuzu modelimizde rahimdeki koşulları değiştirmede son derece başarılı olduk. Normal büyümeleri vardı. Normal akciğer olgunlaşması vardı. Normal beyin olgunlaşması vardı. Ölçebileceğimiz her şekilde normal bir gelişimleri vardı" diyor. Flake, grubun cihazı üç ila beş yıl içinde çok prematüre insan bebeklerde test etmeyi umduğunu söylüyor. Flake, "Yapmaya çalıştığımız, rahmin çevresini olabildiğince yakından taklit eden bir sistem geliştirmek" diyor.

''Temelde yapay bir rahim." 

Yapay bir rahim içinde:

Cihaz, sentetik amniyotik sıvı ile dolu şeffaf bir plastik torbadan oluşur. Torbanın dışındaki bir makine, plasenta gibi işlev görmek için göbek bağına bağlanır, kana besin ve oksijen sağlar ve karbondioksiti uzaklaştırır. Flake, "Bütün fikir normal gelişimi desteklemek; normal fetal gelişimi ve olgunlaşmayı desteklemek için annenin yaptığı her şeyi elimizden gelen her şekilde yeniden yaratmaktır" diyor.

Tıp dünyası görüş açısından ikiye ayrıldı

Bazı araştırmacılar, insanlarda yapılan testler başarılı olursa, her yıl çok erken doğan binlerce bebeğe yardımcı olabileceğini söyleyerek ilerlemeye destek verdi. Prematüre Kuzu 23-25 haftalık insan cenine eşdeğer 107 günlük kuzu cenini suni rahim içinde yatmaktadır https://youtu.be/HNjUmzp6nDU Kuzu fetüsü deneyindeki cihaz, araştırmacıların kuzu fetüsü için annenin kalbinin seslerini çalabilecekleri ve fetüsü ultrasonlarla izleyebilecekleri karanlık ve sıcak bir odada tutuluyor. Önceki araştırmalar, kuzu fetüslerinin insan fetal gelişimi için iyi modeller olduğunu göstermiştir. Ancak bazıları, cihazın insanlar üzerinde test edilmesinin kabul edilebilir olup olmayacağına dair birçok soru da dahil olmak üzere etik sorunları gündeme getirdiğini söylüyor. Flake, Erken doğum riskinde ölüm riskinin etik kaygılardan daha önemli olduğunu belirterek, erken  doğduklarında ciddi sakatlıklardan muzdarip olduklarını söylüyor . Normal bir hamilelik yaklaşık 40 hafta sürer. 23 veya 24 haftalık hamilelikte doğanlar için bir insan cihazı tasarlandığını ifade etti ve bu tür bebeklerin sadece yarısının hayatta kaldığını ve hayatta kalanların yaklaşık yüzde 90'ının serebral palsi, zeka geriliği, nöbetler, felç, körlük ve sağırlık gibi ciddi komplikasyonlar yaşadığını söyledi.

Potansiyel etik kaygılar

Lehigh Üniversitesi'nde biyo-etikçi olan Dena Devis, cihazın insan fetüsleri için mutlaka iyi bir çözüm olmadığından endişeleniyor. Davis, "Bir bebek oldukça huzurlu bir şekilde ölmekle, büyük stres ve rahatsızlık koşulları altında doğan bir bebek arasında bir fark varsa, o zaman hayır, daha iyi olduğunu düşünmüyorum. Bazı ebeveynler bunun daha iyi olduğunu düşünebilir, ancak çoğu değil" diyor. Ve işe yarasa bile, Davis bunun bir fetüs ile bebek arasındaki çizgiyi bulanıklaştırıp bulanıklaştırmayacağından endişe ediyor.

''Bunu kürtaj politikaları açısından endişe verici olarak değerlendiriyorum.''

Bazıları, diğerlerinin bu teknolojiyi daha ileriye götürebileceğinden endişe ediyor. Diğer bilim adamları zaten embriyoları laboratuvarlarında daha önce hiç olmadığı kadar uzun süre canlı tutuyorlar ve kök hücrelerden insan spermi, yumurta ve hatta embriyo benzeri varlıklar yaratmaya çalışıyorlar. Bir grup yakın zamanda laboratuvarda Dişi Üreme Sisteminin yapay bir versiyonunu yarattı. Dena Devis, "Bir tür Cesur Yeni Dünya, bilirsiniz, embriyoları baştan sona bedenlerimizin dışında büyüttüğümüz bir zaman hayal edebiliyorum. Bu, Gattaca'ya çok benzeyen bir dünya olurdu" diyor. Ayrıca, bu tür cihazların zorunlu olarak kullanılması tehlikesi de vardır. Oklahoma Eyalet Üniversitesi'nde biyo-etikçi olan Scott Gelfand, eyaletlerin teorik olarak kadınların fetüslerini yapay rahimlere yerleştirmek için kürtaj yaptırmasını gerektirebileceğini söylüyor. İşverenler, doğum izninden kaçınmak için kadın çalışanlardan yapay rahim kullanmalarını da isteyebilir, diyor. Sigortacılar, maliyetli karmaşık gebeliklerden ve doğumlardan kaçınmak için cihazın kullanılmasını gerektirebilir. Gelfand, "Etik çıkarımlar çok geniş kapsamlı" diyor. New York Şehir Üniversitesi'nden sosyolog Barbara Kart Rotman, "Sorun, bir makinede büyütülen bir bebeğin anne bağlantısının koparılması korkutucu" diyor. Flake, ekibinin yaklaşık 23 haftadan önce bir fetüsü hamile bırakmaya çalışmakla ilgilenmediğini söylüyor.

"Şunu çok net bir şekilde belirtmek istiyorum: Bu teknolojiyle yaşayabilirlik sınırlarını daha da geriye uzatma gibi bir niyetimiz yok ve hiçbir zaman da böyle bir niyetimiz olmadı" diyor. "Bence bunu yaptığınızda yepyeni bir solucan kutusu açıyorsunuz.''

Bilimsel olarak buna ektojenez denir. 1924'te JBS Haldane tarafından ortaya atılan bir terim. Son derece etkili bir bilim popülerleştiricisi olan Haldane, Carl Sagan'ın yüzyılın sonlarında yaptığını kendi nesli için yaptı. Bilim ve teknolojinin medeniyetimiz üzerindeki etkileri hakkında insanları düşündürdü ve konuşturdu ve bunun için yeni kelimeler icat etmekten çekinmedi. Ektogenezi, döllenmeden doğuma kadar yapay bir ortamda gerçekleşen gebelik olarak tanımlayan Haldane, 2074 yılına kadar bunun insan doğumlarının yüzde 70'inden fazlasını oluşturacağını öngördü. Haldane, Yunan mitolojisindeki buluşlarıyla insanları tanrılar düzeyine getirmeye çalışan mucide gönderme yapan Daedalus aslı eserinde bu fikri tartışırken, zamanının sorunlarına, yani öjeni ve ilk yaygın tartışmalara odaklanmaktaydı: Aşırı doğum kontrolü ve nüfus kontrolü.

Toplumsal etkileri

Yapay bir rahim kulağa fütüristik gelebilir ve Haldane'nin zamanında bu, teknolojinin gerçekleştirilmesinin doğum oranını kontrol etmek ve öjeni ile hangi insanların hayata geleceğini ve böylece hangi genetik özelliklerin gelecekteki popülasyonlara aktarılacağını kontrol etmekle birlikte gideceğine dair bir algıyı desteklemiş olabilir. Ama bugün, bunları ektogenez olmadan da yapabiliriz. Pek çok doğum kontrol yöntemimiz var ve insanları sterilize edebiliyor veya daha doğurgan hale getirebiliyoruz, gebelikler ise tüp bebek ile yapılan implante edilmiş embriyolar ile sağlanabiliyor. Örneğin kürtaj düşünüldüğünde, fetüsün hatta embriyonun “yaşama hakkı” olan bir insan olduğu önermesi, herkese dayatılamayan bir dini inanç iken, seçme hakkının temel argümanı kadının vücudunu kontrol etme hakkı. Gelişmekte olan bir embriyo veya fetüs yaşayamıyorsa ve anne onu rahminden çıkarmak istiyorsa, bu onun hakkıdır. Ama onu öldürmeden ondan uzaklaştıracak ve hamileliğin yapay bir rahimde devam etmesine izin verecek teknolojiye sahip olduğumuzda ne olacak? Zaten, NICU teknolojisi hayatta kalma sınırını zorlarken, kürtajın yasallığını etkileyen yaşayabilirliğin zamanlaması, kürtaj düşmanları tarafından sorgulandı. Ektogenez olasılığı, canlılık sorununu tersine çevirecek ve bunun nereye varacağını görmek ilginç olacak. Sonuç olarak, önce kürtaj konusunu sonra trans bireyler konusunu gündem yaparak toplumlarda kargaşa çıkardılar, İklim değişikliğini, sağlık konularını sürekli dile getiriyorlar. Alt yapıyı hazırlayarak genetik hakkındaki buluşlarını belgesel ya da ünlü dergilerle art arda yayınladılar. Ben de George Orwell'ın 1984 kitabına atıfta bulunarak, bu tür çığır açan buluşlarla her ne kadar trans bireylerin mutlu olacağı, doğuştan rahmi olmayan kadınlara annelik hakkı tanıdığı, erken doğum riskinin önlenebileceği vb. olumlu durumları öne çıkararak gelecekte öngörülemeyen atılımları göz ardı etseler de bu buluşlar bize kitapta tasvir edilen bir dünya düzeninin kapılarını mı aralamaktadır? (Roman günümüz siyasetinin baskısı, toplumdaki adaletsizliği, insanların tek tipleştirilmek istenmesi, zihnin kontrolü ve bireyselliğin yok edilmesi gibi kavramlar üzerinde de duruyor. Ütopik olduğu kadar gerçekçi yönlere de yer veren roman, sizi yaşadığınız toplum düzeni içerisinde de düşünmeye davet ediyor. Önlem alınmadığı takdirde nerelere sürüklenebileceğimiz konusunda ipuçları veren bu roman, çoğunluğun bu sisteme uyduğu ve itiraz etmeksizin Büyük Birader’e saygı gösterdiği Okyanusya’da geçmekte ve sisteme karşı gelen Winston’ın türlü işkenceler sonucu, devlete bağlı bir vatandaşa dönüştürüldüğüne tanık olmaktayız.) Şimdi ve gelecekte yapılan ve yapılacak olan tüm buluşların gezegenimizi çok daha  iyi seviyelere taşımasını ümit ediyorum. Hızla gelişen bilime insanlığın da daha sevgi dolu, daha yardımsever, daha sabırlı ve olabilecek en iyi vasıflarını kazanarak ayak uydurabilmesini diliyorum.