içinde

Geri Dönüşü Olmayan Yolcu

İnsan olarak hayatımızda birçok birbiriyle bağlantılı, sebep – sonuç, amaç- sonuç bildiren cümleler kullanırız. “Akşam maç izlemek için işten erken çıkacağım.” veya “Direksiyon hakimiyetini kaybettiği için araba şarampole yuvarlandı.” İlk cümle ‘amaç- sonuç ” diğeri de “sebep- sonuç ” bildiren cümleler.

Şöyle bir şey var ki, tüm cümlelerde bu ikisinden birini ifade etmeyi amaçlarız. Hayatımızda belki de hiçbirimizin kullanmak istemediği bir korelasyon bildiren bir kelime vardır. Pişmanlıklarımızı, üzüntülerimizi, hayal kırıklığımızı tercüme eden tek bir sözcükten oluşan, sonuçları altında hepimizin ezildiği…

Öyle bir tesiri var ki; hayatımızdan, dilimizden ve kafamızın içinden hepimizin atmakta hemfikir olacağı sözcük. O sözcüğü şöyle tarif edelim. “Kullanmak zorunda olmaktan korktuğumuz, nerede ve hangi zamanda kullanılırsa kullanılsın hem bireysel hem de toplumsal açıdan olumsuz etkilerinin iç alemimizde ve dış dünyamızda iliklerimize kadar hissettiğimiz, soğuk duş aldıran tabiri caizse baş belası bağlamsal sözcük.

Hayatımızın her alanında karşılaşabileceğimiz, genellikle olay yaşandıktan ve ardından genellikle treni kaçırdıktan, koşarak yetişemeyeceğimiz, kara bulutların her zaman üzerimizde olduğu dönemlerde şikayet ettiğimiz sözcelerdendir. İşte günlük yaşamımızda karşılaştığımız bu olaylara birkaç örnek:

1) Başarısızlık Dönemleri: İnsan olarak her zaman hayat için mücadele vermek zorunda kalırız. Benliğimiz, ailemiz ve statü elde edebilmek gibi amaçlar bunların başlıca faktörleridir. Bir öğrencinin “keşke” dediği dönem genellikle çalışmadan girdiği sınavlardan hemen sonra olur. Öğrenci sınava çalışmaz, kötü bir puan alır. Ailesine, arkadaşlarına ve en önemlisi kendine karşı hep suçluluk psikolojisi içinde pişmanlık duyar.

2) Sağlık Problemleri: Günümüzde gözardı ettiğimiz önemli konuların başında sağlık gelir. Bu alandaki pişmanlığımız çoğu kez iş işten geçtikten sonra olur. Kullandığımız bir sigaranın içindeki karbonmonoksit, amonyak , katran ve bağımlılık yapan “nikotin” gibi maddeler akciğer ve ses bozukluğu başta olmak üzere birçok sağlık problemlerine yol açar. Maalesef sigaranın zararı uzun bir süre sonra görüldüğü için insan başlarda pek de ehemmiyet vermez. Ancak sigaranın zararı “Damlaya damlaya göl olur.” atasözü gibidir. Bu gölün farkı ise kirli ve pis suların oluşturduğu damlacıklardan meydana gelmesidir.

3) Tartışma: Çoğu zaman aile içinde, arkadaşlarımızla birlikte veya trafikte insanlarla tartışma içine gireriz. Kimi zaman bir trafik kazası, kimi zaman miras meselesi gibi nedenlerle. Olay öyle noktalara gider ki ya bir insanın kalbini kırarız veya daha uç noktada insan hayatının son bulduğu çizgilere kadar gidebilir bir tartışma. Peki ya sonrası… Sonrasını hiçbirimiz düşünmek istemeyiz; hissetmek istemeyiz ondan sonraki saatleri. Pişmanlıklarımızın, göz yaşlarımızın veya sayıp dökmelerimizin geri döndürülemeyeceği zirve noktadır orası. Bu yüzden tartışma konularında daha az “keşke” diyebilmek soğukkanlı olabilmeyi, olayların öncesini ve sonrasında bardağın taşırması sonrası yaşanabilecek sıcak saatleri düşünerek hareket etmeyi gerektirir. Bazı bugünlerin “dün”e geri dönebilecek trenleri yoktur. Tren bir deva dümen tüttürdü mü o yangına su taşıdığımızı düşünürken farkında olmadan benzin taşıyor olabiliriz.

Hayatın içinde hepimizin girdiği yer altında yolculuklar bulunmaktadır. Şimdi bu satırları yazarken geçmişte kaçan trenlerimiz aklımıza gelmiş olabilir. Belki de geri dönüşü olmayan bu yolculuklar ileride daha güçlü olmamız adına ayağımıza takılan küçük taşlar da olabilir. Ama yine de o, biz ondan kaçmaya çalıştıkça gömleğimize daha pek yapışan ruhsuz renkle mücadele etmek bizi varlığımıza varlık katan bir obje olabilir.

Onu hayatımızdan uzak tutmaya çalışmak belki de bizim “varlık değeri” olarak adlandırdığımız o ütopik dünyamıza da zarar verecektir. Her zaman için “Yolcu” olmak, “Ulaşmış Yolcu” olmaktan daha iyidir. Hayatı değerli kılan da “Keşke” ile “Memnun” kaldığımız yolculuklarda mola verdiğimiz duraklardaki anılarda gizlidir.

Editör: Sümeyye Özmen – 08.10.2022

Bu içerik hakkında ne düşünüyorsunuz? Yorum yapabilir, oy kullanabilir ya da tepki seçebilirsiniz. Gönderinizi oluşturun!

Rapor Et

Uzman

Furkan Toprak tarafından yazıldı

1999 yılında Mersin'de doğdum. 22 yaşındayım. Çukurova Üniversitesi İletişim Bilimleri 2. sınıf öğrencisiyim. 2018 yılında Harran Üniversitesi'nde Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü kazanmıştım; devam edemedim. Ardından bir süre bekleyip Çukurova Üniversitesi'nde İletişim Bilimleri bölümüne kaydoldum. Küçükken bir trafik kazası geçirdim. Bu durum sağlığım açısından fizikdel gelişimimi olumsuz etkiliyor. Hedefim bu sitede yazılar yazarak, fotoğraflar paylaşarak farkındalık yaratmak olacaktır.

Makale YazarıYorumcuÜyelik Yılı

Ne düşünüyorsun?

Yorumlar

Bir cevap yazın

      Sizin Aşkınız Bu 5 Psikolojik Teoriden Hangisine Ait?

      Hangi Taşıta Bindiğinde Mutlu Olduğunu Söylüyoruz!