içinde ,

MuhteşemMuhteşem İnanılmazİnanılmaz HavalıHavalı ÜzgünÜzgün

Ayna

Biraz gidenlerle, biraz kalanlarla yaşıyorum hayatı. Asla ötekine tam dönmeden. Gidenle gidilmiyor, kalanla gülünmüyor. Hayatın kıyısındayım hep. O kıyıda ayaklarını sallandıra sallandıra oturanlar anlar işte. O kıyıda çok dolaşanlar, yaşamın hiçbir yerinde olamayanlar, ortasına varamayalar, adım atamayanlar… Hep bir emanet hissini hırka gibi taşıyorum elimde. Bazen aynaya bakıp gülüyorum kendime. Bazen o bakıp gülüyor halime. Aynalarla aram iyidir. Geçinip gideriz. Ne kırarız ne sararız birbirimizi. Ne yazık ki  gece görüşü yok aynaların. Olsa iyiydi. Bazı geceler gözlerim de kalbim de fal taşı çünkü.

“AYNA AYNA SÖYLE BANA; VAR MI BENDEN DAHA SEPSİSİ BU DÜNYADA!”

Giden-kalan demiştim. Nasıl gidilir hala öğrenemedim ben. Öğretmenim çok oldu bu müfredatta. Ama hep büte kaldım yolcu olmakta. Garip… Gitmek istedim bazı zamanlar. Hem de nasıl! Ama yürümek için uygun ayakkabılarım olmadı. Bahaneler giyemedim ayağıma. O yüzden çok özenirim bazılarına. Gitmek deyince maraton koşucusu gibi antrenmanlılar hep. Kalmak iyidir ama ya. Değil mi? İyidir iyi. Evet kalanlarla gülünmüyor. Yani kalan ben ve ben olunca. O zaman ne ayna gülüyor bana, ne ben aynaya. Bir kırılma sesi geliyor sadece. Ama aynadan değil…

Keşke ayna kırılsa… Keşke giden yorulsa… Keşke kalan sarılsa…

Editör: Fatih Düz – 27.06.2022

Rapor Et

Meraklı

Belgin Demirtuğ tarafından yazıldı

Makale Yazarı

Ne düşünüyorsun?

Yorumlar

Bir cevap yazın

    Kazım Koyuncu Ve Müzik Kariyeri

    Güne Astrolojik Bakış | 25.06.2022